Heineken Open'er Festival 2010

Prace nad nową edycją już trwają! Co nas czeka w 2010 roku?

• 4 dni potężnej dawki muzyki - 1,2,3,4 lipca 2010,
• ponad 100 wykonawców,
• 7 scen,
• 60 tysięcy festiwalowiczów każdego dnia,
• nowe pomysły i przestrzenie festiwalowe,
• powiększona strefa gastronomiczna i miasteczko festiwalowe,
• pole namiotowe dla festiwalowiczów,

a wszystko to na 75 hektarach festiwalu. Poza tym zaprosimy festiwalowiczów do miejsc, które na stałe wpisały się w klimat Open’era – jak zawsze będzie można odwiedzić strefę NGO, zobaczyć niebanalne projekty artystyczne w strefie Alter Space oraz poznać modę jako tożsamość festiwalowicza w strefie Fashion’er.

Wszystkie informacje dotyczące festiwalu znajdziecie Państwo na jego oficjalnej stronie www.opener.pl.

Z przyjemnością pragniemy poinformować, że Heineken Open’er Festival został nominowany do nagrody w kategorii Best Overseas Festival, w ramach 2009 UK Festival Awards. Zwycięzców wybiera publiczność festiwalowa, zatem serdecznie zapraszamy do głosowania na stronie www.festivalawards.com. Pierwsza tura głosowania trwa do 14 października.

Tylko w tym roku redakcja tygodnika "The Sunday Times" wybrała Open'er Festival najlepszym festiwalem poza Wielką Brytanią spośród 20 największych wydarzeń muzycznych. To najważniejsze, ale nie jedyne wyróżnienie festiwalu w Wielkiej Brytanii: Open’er został również uznany za jeden z najlepszych 20 festiwali w Europie przez prestiżowy dziennik The Times, a specjalny przewodnik NME po europejskich festiwalach zakwalifikował go do 12 najciekawszych wydarzeń muzycznych w 2009 roku.

Zagrają:

Pearl Jam to od 20 lat zdecydowanie jeden z najbardziej popularnych i wpływowych zespołów na świecie. Od samego początku dwie rzeczy były dla nich najważniejsze – bezkompromisowe poszukiwania muzyczne pomimo milionów sprzedanych płyt oraz zaangażowanie w tematykę społeczną i polityczną.

Na początku lat 90-tych wraz z innymi zespołami z Seattle Pearl Jam przywrócił muzyce rockowej witalność, pasję i nieprzewidywalność. Od tego czasu nie zwalnia tempa, ani na moment nie próbując spocząć na laurach. Członkowie zespołu zawsze świadomie kreowali swój wizerunek walcząc o to, żeby to co robią nie było oderwane od rzeczywistości. Znani są również z tego, że z wielkim szacunkiem oraz troską podchodzą do swoich wiernych fanów. Mimo sprzedanych ponad 60 milionów płyt na całym świecie i stworzeniu takich klasycznych utworów jak: “Alive”, “Jeremy”, “Rearviewmirror”, “Better Man” czy “World Wide Suicide” nadal zaskakują formą, a z ich nagrań bije miłość do muzyki, życia i fanów. To właśnie dlatego grupa wydała niedawno świetnie przyjęty przez wszystkich dziewiąty album studyjny pt. „Backspacer” wypełniony po brzegi gitarową energią i dlatego też znowu ruszaja w trasę koncertową.

Bez wątpienia Pearl Jam to również jeden z najlepszych zespołów występujących na żywo i choć grali już w naszym kraju wcześniej dostarczając tysiącom fanów wielu wzruszeń, to nigdy nie pojawili się na letnim festiwalu. Każdy ich koncert różnił się od poprzedniego, za każdym razem Polska była na innym etapie swojej historii, dlatego też każdy z występów był jedyny w swoim rodzaju - niepowtarzalny i magiczny. Wiedząc, jak ważny jest dla polskiej publiczności Pearl Jam, wierzymy, że koncert na Open’erze będzie kolejnym ze wspaniałych momentów wartych zapamiętania i zapisania w historii festiwalu.

Już na samym początku kariery Kasabian wymieniano jednym tchem z takimi zespołami jak Franz Ferdinand, czy Arctic Monkeys, obwieszczając że to właśnie one już wkrótce zawładną światową sceną i tak też właśnie się stało. Ich debiutancki album pt. „Kasabian” ukazał się w 2004 roku i zyskał niezwykle życzliwe przyjęcie krytyków muzycznych i publiczności. W ich nagraniach było wszystko to co było potrzebne, aby wywołać emocje na Wyspach Brytyjskich – melodie, energia i niezwykła transowość, która przywodzi na myśl dokonania takich kultowych formacji jak The Stone Roses. Na płycie znalazły się tak znakomite kompozycje jak „Club Foot”, „Processed Beats”, czy „L.S.F.”, które do tej pory rozbrzmiewają w stacjach radiowych.
Po wydaniu drugiej płyty pt. „Empire”, kariera Kasabian nabrała rozmachu. Zespół trafił na pierwsze miejsce sprzedaży w Wielkiej Brytanii (obecnie ponad milion sprzedanych egzemplarzy) oraz podbił m.in. Glastonbury, Isle of Wight Festival i T In The Park, a ich znakomite koncerty zostały nagrodzone podczas rozdania 2007 NME Awards tytułem Best Live Act. Genialne single takie jak „Empire”, czy „Shoot The Runner” okazały się jednak tylko rozgrzewką przed tym co miało się wydarzyć. Niedawno wydany album pt. „West Ryder Pauper Lunatic Asylum” mógł nawet zaskoczyć niektórych krytyków. Kompozycje Kasabian są jeszcze bardziej przebojowe, nie tracąc na stylowości i luzie, z jakim je wykonują. Pierwszy singiel pt. „Fire” natychmiast trafił na wysoką rotację w stacjach radiowych, a płyta przez dwa tygodnie utrzymywała się na liście UK Top 40. Album otrzymał też nagrodę Q Magazine w kategorii „Najlepszy Album Roku”, a ci którzy wcześniej nie doceniali zespołu, szybko zaczęli nadrabiać zaległości i słuchać poprzednich płyt.
Z dnia na dzień pozycja tej grupy wzmacnia się. Gdy tylko do mediów trafiła informacja o rozpadzie kultowego Oasis, to właśnie nazwa Kasabian padała najczęściej w kontekście poszukiwań następcy tronu po braciach Gallagher. Dzięki talentowi i pracy muzycy tej formacji kontynuują dobrą passę i należy się spodziewać, że jeszcze nieraz zaskoczą fanów znakomitym albumem, a już wkrótce spełnią marzenia polskiej publiczności pojawiając się na Heineken Open’er Festival.

Massive Attack powstało w Bristolu pod koniec lat 80-tych. Od momentu wydania debiutanckiej płyty uważani są za jeden z najważniejszych zespołów muzyki elektronicznej. Są zdobywcami takich nagród jak Brit Award, MTV Europe Music Award, czy NME Awards. Niemal wszystkie ich wydawnictwa sprzedały się w milionach egzemplarzy, osiągając platynowy status.
Pierwotnie w skład zespołu wchodzili 3D, Daddy G, Mushroom oraz Tricky, ale to 3D - Robert Del Naja odpowiada za końcowe jego brzmienie. Zadebiutowali w 1991 roku albumem „Blue Lines”, którym natychmiast wpisali się do kanonu muzyki XX wieku. Kolejny album pt. „Protection” podwyższył jeszcze poprzeczkę. Płyta zawierała pełne melancholii utwory, na których wokalnie udzielili się m.in. Tracey Thorn z Everything But The Girl, Horace Andy oraz Tricky, który po wydaniu płyty rozstał się z zespołem, aby kontynuować karierę solową. Kolejny album „Mezzanine” to podróż w mroczniejsze terytoria muzyczne, gdzie dominowały przesterowane brzmienia gitary i ciężkie rytmy perkusyjne. Mimo eksperymentalnej formy Massive Attack dostali się na szczyt listy sprzedaży w Wielkiej Brytanii. Następnym albumem („100th Window”) również osiągnęli pierwsze miejsce.
Massive Attack stworzyli tak charakterystyczne i rozpoznawalne brzmienie, że żaden inny zespół grający muzykę elektroniczną nigdy nie osiągnął tak kultowego statusu jak oni. Każdy, kto choć trochę interesuje się elektroniką zna takie single Massive Attack jak „Unfinished Sympathy”, „Protection”, „Karmacoma”, „Teardrop”, czy „I against I”. Właśnie ukazała się długo oczekiwana nowa płyta zespołu pt. „Heligoland” – przestrzenne, mroczne dzieło, do którego tworzenia muzycy zaprosili takich gości jak, Damon Albarn, Martina Topley-Bird, czy Horace Andy. Płytę ozdobił niezwykłą grafiką sam Robert Del Naja.
Nasi festiwalowicze mieli już okazję przekonać się, jak wielkie wrażenie na koncertach Massive Attack robi ich niesamowita muzyka połączona z intrygującą oprawą wizualną. Nie mamy wątpliwości, że i tym razem ich występ na Open’erze będzie niezapomnianym wydarzeniem, bo zespół zapowiada zaprezentowanie swojego nowego koncertowego oblicza.

Pavement to kultowa amerykańska formacja uwielbiana przez wszystkich fanów alternatywnego rocka, do dnia dzisiejszego będąca inspiracją dla niezliczonej ilości zespołów.  Mimo szybko osiągniętego niesamowitego sukcesu, grupa zawsze pozostawała wierna swoim ideałom i raz obranej stylistyce, łączącej rock i folk, kakofonię i melodię.
Dowodzona przez Stephena Malkmusa grupa na początku lat 90-tych stanęła na czele nowej fali garażowego, postpunkowego rocka, dzięki któremu odrodziło się zainteresowanie muzyką gitarową. Ich pierwsza EPka pt. „Slay Tracks (1933-1969)” przywróciła muzyce rockowej melodie wnosząc powiew radości i świeżości przy zachowaniu szacunku do tradycji. W 1991 roku wyszedł ich debiutancki album „Slanted & Enchanted”, który na lata określił styl Pavement – połączenie rocka i folku. Magazyn Rolling Stone obwieścił to wydawnictwo najlepszym albumem 1991, a jak wiadomo był to znakomity rok dla światowej muzyki  - Malkmus i koledzy pokonali takie epokowe dzieła jak „Nevermind” Nirvany i „Ten” Pearl Jamu.  Niezliczona ilość koncertów, świetne nagrania i urok muzyków sprawiły, że Pavement już po wydaniu pierwszej płyty osiągnęli status, jaki innym zespołom udało się wypracować dopiero po latach kariery. Potwierdził to kolejny album pt. „Crooked Rain, Crooked Rain”, szybko sprzedając się w 300 tysiącach egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych i stając się najbardziej popularnym i znanym albumem grupy. Kolejne płyty i kolejne trasy koncertowe przysporzyły grupie nowych fanów - wkrótce Pavement zaczął na swoich trasach zapełniać stadiony, a płyty pokrywały się podwójną platyną, tak jak wydana w 1999 roku „Terror Twilight”.
Po dziesięciu latach wytężonej pracy - sukces, presja, różnice charakterów i zmęczenie zwyciężyły – Pavement zagrali  swój ostatni koncert 20 listopada 1999 roku. Przez kolejną dekadę muzycy z większymi i mniejszymi sukcesami realizowali swoje plany prywatne i artystyczne, ale magia Pavement nie wygasła – 17 września 2009 roku grupa ogłosiła swój oficjalny powrót na scenę, a bilety na koncert w nowojorskim Central Parku wyprzedały się w ciągu dwóch minut. Miłość do muzyki i chemia panująca w zespole znów zadziałały - Pavement właśnie potwierdził, że w ramach zapewne pożegnalnej trasy wystąpi na największych letnich festiwalach w 2010 roku, z Coachellą, Roskilde i Open’erem na czele. To może być ostatnia okazja, żeby zobaczyć niesamowitą legendę muzyki rockowej na żywo. Warto zobaczyć ich występ także z innego powodu – w końcu nie każdy zespół nadaje sam sobie miano „zespołu, który zniszczył Lollapaloozę”.

Brytyjska grupa Hot Chip to bez żadnej wątpliwości jedna z największych gwiazd muzyki elektronicznej, jeden z tych zespołów, które z powodzeniem zapełniają hale, areny i grają na głównych scenach największych festiwali. Nominowana do Grammy formacja nagrała do tej pory cztery albumy studyjne, a ich najnowsze wydawnictwo pt. „One Life Stand” właśnie ujrzało światło dzienne.
Grupa formalnie powstała w roku 2000, ale członkowie Hot Chip znają się od wczesnych lat szkolnych. Wspólnie fascynowali się The Beatles, The Kinks, Princem i Stevie Wonderem, a do swojego repertuaru włączali też utwory takich zespołów jak Pavement. Eklektyczny gust muzyków znajduje swoje odzwierciedlenie na ich płytach. Każdy z dotychczas wydanych albumów zawiera dużą dawkę muzyki tanecznej, w której przewijają się inspiracje disco, soulem i elektroniką, a to wszystko oprawione chwytliwymi melodiami wyśpiewywanymi przez Alexisa Tylora.
Zadebiutowali albumem „Coming On Strong” w 2004 roku, ale to drugi album „The Warning” ostrzegł wszystkich przed nadejściem nowej gwiazdy. Parkiety i stacje radiowe natychmiast zostały zdobyte przez pochodzące z tego albumu single „Over And Over” (najlepszy singiel roku 2006 wg. NME) i „Boy From School”. Ich sukces został przebity przez  utwór „Ready For The Floor”, który wskoczył od razu do pierwszej dziesiątki najlepszych utworów na Wyspach Brytyjskich i pochodzi z trzeciego albumu pt. „Made In The Dark”.    
Właśnie ukazał się najnowszy, czwarty album pt. „One Life Stand” – najbardziej dopracowany i dojrzały w repertuarze grupy, zbierający świetne recenzje w takich pismach, jak The Guardian, Clash, Uncut, czy NME. Oprócz pracy nad wspólnym materiałem muzycy angażują się też w prowadzenie wytwórni Greco-Roman, tworzenie kompilacji, czy solowe projekty. Być może z wyglądu Hot Chip przypominają bardziej grupę doktorantów matematyki, niż gwiazdę muzyki tanecznej, ale szaleństwo jakie panuje na ich koncertach w pełni potwierdza ich potencjał jako muzyków. Glastonbury, Sónar, Benicassim, Reading and Leeds, T In The Park, Coachella, to tylko niektóre z festiwali, na których potwierdzili swoje umiejętności w zmuszaniu publiczności do tańca.

Do zobaczenia w Gdyni!