Soundedit Afterparty - klimaty Mute Records (D.Miller)

Daniel Miller jest założycielem i szefem jednej z najbardziej innowacyjnych wytwórni płytowych w historii muzyki pop. Płyty z Mute Records wielokrotnie zdobywały szczyty list bestsellerów w Europie i Ameryce. Wytwórnia założona w 1978 roku jako jednoosobowy projekt, przekształciła się w międzynarodową kompanię, która ma pod swoimi skrzydłami takich artystów jak: Depeche Mode, Grinderman, Nick Cave & The Bad Seeds, Goldfrapp, Maps, Richard Hawley, Erasure, Josh T. Pearson, S.C.U.M, Beth Jeans Houghton oraz Big Deal. Komercyjna sukces nigdy nie zakłócił ducha artystycznej wolności i kreatywności, który towarzyszy Mute Records od zarania. Stąd różnorodność artystów łączą swój muzyczny los z wytwórnią: Liars, Diamanda Galás, Polly Scattergood, Simon Fisher Turner, A Place To Bury Strangers i NON. Mute Records powstała z potrzeby chwili. Tylko w ten sposób Miller jako The Normal mógł spełnić marzenie i wydać swoje single: "TVOD" oraz 'Warm Leatherette", ten ostatni - futurystyczne zderzenie JG Ballarda z grupą Kraftwerk zyskał drugie życie w zjawiskowym wykonaniu Grace Jones z 1980 roku...

Przed erą punk rocka, byłoby to nie do pomyślenia, aby osoba o pokroju Millera, przekonana o swoich muzycznych ograniczeniach, wydała jakąkolwiek płytę. Urodzony w 1951 roku w Londynie, syn austriackiej pary aktorów, którzy przybyli do Wielkiej Brytanii jako uchodźcy w czasie II wojny światowej, Miller spędził swoją młodość robiąc filmy i bawiąc się w muzykę, niestety z miernym skutkiem. Miller zawsze był bardziej zainteresowany elektroniką i syntezatorami niż gitarami. Zdobył dyplom w dziedzinie filmu i telewizji w Guildfort School of Art (1969-72). Po college'u, pracował jako asystent redaktora oraz redaktor w telewizji oraz w agencji reklamowej, następnie udał się w podróż po Europie jako DJ.

W 1976 roku wrócił do domu po tym, jak dotarły do niego intrygujące muzyczne trendy z Londynu i Nowego Jorku. Miller wierzył bezgranicznie w potęgę syntezatora. Przy użyciu KORG-a 700S oraz czterościeżkowego magnetofonu TEAC wyprodukował pierwszy singiel The Normal. Tak narodziła się wytwórnia Mute, choć Miller nie miał ambicji, aby być jej szefem. Jednak rok później na horyzoncie pojawia się Fad Gadget. Jak wspomina Miller: "Fad Gadget był pierwszym artystą, którego chciałem wydać w Mute. To jest tak naprawdę początek wytwórni" Kolejnymi zespołami wydanymi w Mute były amerykański NON, niemiecki elektryczny duet DAF oraz Silicon Teens. W 1980 roku Miller spotyka Depeche Mode. Proponuje młodzieńcom z Basildon współpracę z Mute Records. Nie podpisano żadnych kontraktów, wystarczył jedynie uścisk dłoni. To przełomowe porozumienie stało się symbolem podejścia do artysty w czasach post punkowej sceny niezależnej. "Nikt nie podpisywał kontraktów, nikt nie miał managera ani prawnika. Zyski dzielone były 50 na 50" - wspomina Miller. Kiedy Vince Clarke opuścił Depeche Mode i założył synthpopowy duet Yazoo, Miller miał już pod swoimi skrzydłami dwa odnoszące sukcesy zespoły. "W dwa lata przekształciliśmy się z niszowej wytwórni w wytwórnię, która mogła poszczycić się międzynarodowymi gwiazdami". Kolejne dekady to czas, w którym Mute Records pisało historię ambitnej muzyki pop we współpracy z takimi artystami jak: The Bithday Party, Nick Cave And The Bad Seeds, Erasure, Depeche Mode, Goldfrapp, Laibach, Moby czy Richard Hawley. Dziś Mute Records pozostaje w pełni niezależnym wydawnictwem, którego struktura pozwala zjednoczyć wszystkie etapy powstawania muzyki oraz ludzi zaangażowanych w twórczy proces. Ponad trzy dekady od powołania do życia wytwórni, Mute pozostaje wierna pierwotnej wizji jej założyciela, opartej na przygodzie, eksperymentowaniu i artystycznej wolności.

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.