Olimpiada Teatralna (Nurt Główny): Walerij Fokin, Maskarada. Wspomnienia przyszłości

To wydarzenie już się odbyło. Może zainteresują cię nasze inne propozycje.

Podobne imprezy znajdziesz w kategorii Teatr.

Teatr Czarnego Tła

10.12.2016 - 29.01.2017

Teatr Czarnego Tła: "Ale... cyrk..."

Teatr Czarnego Tła, Chorzów

10.12.2016 - 29.01.2017

Ceny biletów:
    - 50zł, 35zł - ulgowy
    - 60zł, 45zł - normalny

Szczegóły wydarzenia

Olimpiada Teatralna (nurt główny)


Maskarada. Wspomnienia przyszłości


Spektakl w reżyserii Walerija Fokina


Spektakl na podstawie dramatu Maskarada Michaiła Lermontowa i spektaklu Wsiewołoda Meyerholda z 1917 roku.

Sceniczna kompozycja gromadząca doświadczenia legendarnego spektaklu Teatru Aleksandryjskiego, wyreżyserowanego przez Wsiewołoda Meyerholda w 1917 roku, to najważniejszy cel tego artystycznego przedsięwzięcia. Maskarada. Wspomnienia przyszłości, tytuł z zamierzonym błędem logicznym, określa główny temat spektaklu: połączenie przeszłości i teraźniejszości, przenikanie się obrazów wspominanych stuleci i dnia dzisiejszego. Dążenie do maksymalnej precyzji przy zachowaniu wielowymiarowości obrazów i zasad kompozycji legendarnego spektaklu pozwala widzowi odbyć podróż w przeszłość. W tym celu stworzono przestrzeń, w której unikalne kostiumy teatralnych i makiety z 1917 roku, według projektu Aleksandra Gołowina, mogły zaistnieć na nowo. Zamierzeniem autorów współczesnej wersji nie było jednak dokonanie dosłownej restauracji inscenizacji Meyerholda. Zachowali cztery z dziesięciu obrazów znajdujących się w dramacie Lermontowa i spektaklu z 1917 roku. Wybrali te sceny, których dramaturgia odnosi się do współczesności. Studium wielkiego spektaklu przeszłości w autorskim przedstawieniu Walerija Fokina łączy się z głębokim przenikaniem problematyki dnia codziennego. Maskarada. Wspomnienia przyszłości zawdzięcza Meyerholdowi formę sceniczną, kostiumy, muzykę i mise-en-scène Maskarady z 1917 roku.


Teatr Aleksandryjski

  • Reżyseria ― Walerij Fokin
  • Adaptacja, dramaturgia na podstawie historycznej dokumentacji ― Aleksandr Czepurow
  • Teksty ― Władimir Antipow
  • Występują ― Wasilisa Aleksiejewa, Jewgienij Arbienin, Jurij Cwietow, Siergiej Jelikow, Galina Karielina, Irina Lepieszenkowa, Dmitrij Łysienkow, Nikołaj Marton, Piotr Siemak, Wiktor Siemienowski, Wiktor Szuraliow, Polina Tiepliakowa, Galina Wierietielnikowa, Jelena Wożkina
  • Maski ― Wasilisa Aleksiejewa, Nikita Barsukow, Iwan Bezborodow, Artiom Biedrinski, Dmitrij Bielow, Swiatosław Czereszniczenko, Aleksiej Frolow, Alisa Gorszkowa, Iwan Jefriemow, Andriej Marusin, Andriej Matiukow, Aleksandr Mickiewicz, Anastasija Nieginskaja, Siergiej Sidorienko, Olesia Sokołowa, Polina Tepliakowa, Jelena Zimina
  • Pieśń liryczna w wykonaniu Julii Korpaczewej.
  • Scenografia ― Siemion Pastuch

  • Muzyka ― Aleksandr Bakszi; fragmenty kompozycji Aleksandra Głazunowa pochodzące z Maskarady Meyerholda oraz Walc-Fantazja Michaiła Glinki
  • Kostiumy ― Nika Wielegżaninowa
  • Światło ― Damir Ismagilow
  • Choreografia ― Igor Kaczajew 

  • Menadżer ― Karina Argwliani
  • Premiera ― 19 września 2014

Walerij Fokin (ur. 1946, Rosja) ukończył Szkołę Teatralną im. Borisa Szczukina przy Teatrze im. Jewgienija Wachtangowa, a następnie przez piętnaście lat pracował w moskiewskim Teatrze Sowriemiennik, gdzie każda jego nowa inscenizacja wzbudzała żywe zainteresowanie widzów i krytyków. W 1985 roku przejął stery moskiewskiego Teatru im. Marii Jermołowej, który dzięki jego spektaklom stał się jednym z najpopularniejszych miejsc na mapie kulturalnej Moskwy. Media jednogłośnie uznały, że jego pierwszy spektakl w Teatrze Jermołowej, spektakl Gowori… (Mów...) wyznaczył zwrot ku nowemu myśleniu w kręgach teatralnych Moskwy. W latach 1975–1979 wykładał w Rosyjskiej Akademii Sztuki Teatralnej (GITIS), a w latach 1993–1994 pracował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie i Teatrze Toen w Tokio. Prowadził też zajęcia mistrzowskie na kursach reżyserskich w Hiszpanii, Szwecji oraz Bułgarii. W 1991 roku Fokin został dyrektorem naczelnym i artystycznym nowopowstałego Centrum Meyerholda (CIM). W 2010 roku prezydent Rosji uhonorował go Orderem za Zasługi dla Ojczyzny.

Jako dyrektor artystyczny Teatru Aleksandryjskiego w Petersburgu (dawniej Teatru Dramatu im. Aleksandra Puszkina) wyprodukował Pokój hotelowy w mieście NN według Gogola, Przemianę według Kafki, Tatianę Repinę według Czechowa, Rewizora według Gogola, zyskując szerokie uznanie rosyjskiej i światowej publiczności. W swojej twórczości Fokin sięga po najbardziej bolesne i budzące emocje tematy z historii najnowszej i współczesności Rosji, które przez wiele lat były objęte tabu. Jego przedstawienia, oparte na tekstach zarówno współczesnych, jak i klasycznych – charakteryzuje uniwersalność dramatycznej metafory, głęboka myśl artystyczna, teatralność oraz dążenie do precyzyjnej analizy psychologicznej postaci. W swojej twórczości sięgał do dzieł Nabokowa, Wampiłowa, Rozowa, Albeego i innych mistrzów rosyjskiego i światowego dramatu.

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Gdzie:

  • Opera Wrocławska, ul.Świdnicka 35, Wrocław

Strona internetowa: http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/maskarada-wspomnienia-przyszlosci

Facebook