Olimpiada Teatralna (Eastern Line): Teatr Porywacze Ciał, Partytury rzeczywistości

To wydarzenie już się odbyło. Może zainteresują cię nasze inne propozycje.

Podobne imprezy znajdziesz w kategorii Teatr.

Teatr Czarnego Tła

10.12.2016 - 29.01.2017

Teatr Czarnego Tła: "Ale... cyrk..."

Teatr Czarnego Tła, Chorzów

10.12.2016 - 29.01.2017

Ceny biletów:
    - 30zł

Szczegóły wydarzenia

Olimpiada Teatralna (Eastern Line)


Partytury rzeczywistości


Spektakl Teatru Porywacze Ciał


Partytura (rzeczownik, rodzaj żeński) – zapis utworu wokalnego, wokalno-instrumentalnego lub instrumentalnego, przeznaczonego dla dwóch lub więcej wykonawców, w postaci zestawienia poszczególnych partii według określonego porządku, z zachowaniem relacji wertykalnych. Rzeczywistość (rzeczownik, rodzaj żeński) – wszystko, co istnieje obiektywnie, świat realny, byty zarówno obserwowalne, jak i pojęciowe. Partytury rzeczywistości (nazwa handlowa) – dwudziesty czwarty autorski spektakl Teatru Porywacze Ciał w reżyserii i wykonaniu Katarzyny Pawłowskiej i Macieja Adamczyka.

Wprowadzeni do niewielkiej sali widzowie poddani zostają próbie braku światła. Na tylną ścianę sceny rzucana jest cienka linia, która z biegiem czasu wybrzusza się i zaczyna poruszać, tworząc coś w rodzaju zapisu emisji fali. Publiczność, poddana niemal dwugodzinnej sesji wysyłania impulsów pozytywnej energii, ma okazję doświadczyć tego, jakie natężenie może przybrać sceniczna charyzma wykonawców i wytwarzanie relacji między wszystkimi ludźmi, niezależnie od statusu widza czy performera.


Teatr Porywacze Ciał

  • Scenariusz, reżyseria i wykonanie ― Maciej Adamczyk, Katarzyna Pawłowska
  • Premiera ― 26 kwietnia 2013

Teatr Porywacze Ciał wymyślili i założyli w 1992 roku Katarzyna Pawłowska i Maciej Adamczyk. Zespół od początku działalności podjął próbę czytania nowej rzeczywistości, a jego sposób funkcjonowania jest rezultatem świadomej decyzji o charakterze twórczości, programowo indywidualnej i niepowtarzającej znanych wzorów. Teatr wykorzystuje możliwości poetyki teatru alternatywnego, nie podkreśla jednak swojego alternatywnego rodowodu. Tworzą go zawodowi aktorzy, którzy wybrali pracę w teatrze nieinstytucjonalnym. Sami tworzą scenariusze, przygotowują scenografię, reżyserują, grają na scenie. To współcześni manieryści, którym nieobca jest postawa ironistów, prowokatorów, ekscentryków. W spektaklach twórcy testują różne formy i konwencje teatralne, wykorzystują stylistykę wodewilu, kabaretu, happeningu i sztuki performance, balansują między bezpośredniością psychodramy a dystansem metafory. Porywacze Ciał tropią „mitologie codzienne”, które wytworzyło i wciąż na nowo tworzy współczesne społeczeństwo konsumpcyjne. Pokazują człowieka współczesnego, którego kształtują zdegradowane mity i popęd, człowieka, którym sterują schematy zachowań, człowieka o zachwianej tożsamości. Teatr czerpie inwencję z ideologicznego dziedzictwa sztuki popartu. Uaktualnia jedynie zbiór fetyszy – symboli, które wykorzystuje w spektaklach, stosując tę samą, właściwą popartowi, strategię ich kompromitacji: ironiczną i groteskową, ale zawsze z ludzką twarzą.

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Facebook