Ars Cameralis: Stephen Malkmus & The Jicks

Stephen Malkmus czerpie z historii rocka to, co najlepsze, w dość niezobowiązujący sposób. Rock'n'roll, krautrock, psychodeliczne eksperymenty, nowa fala i indie lat dziewięćdziesiątych – trudno znaleźć gatunek muzyki gitarowej, którego Malkmusowi udałoby się uniknąć.

Jego przygoda z muzyką zaczęła się dość niepozornie - nauczył się grać na gitarze jak miliony innych, ćwicząc Purple Haze Jimmiego Hendriksa, a po latach osiągnął wyjątkową wirtuozerię. Z kolei w czasach collegu grał w wielu zespołach punkowych, a podczas studiów historycznych na University of Virginia próbował swoich sił jako didżej. Swoich przyszłych współpracowników spotkał, pracując jako ochroniarz w Whitney Museum of American Art., a jakiś czas później wraz ze Scottem Kannbergiem założył słynny zespół Pavement. Grupa zawojowała scenę indie lat dziewięćdziesiątych; po jej rozwiązaniu w 1999 Malkmus występuje solowo oraz wraz ze swoim nowym zespołem, The Jicks. Pozytywny odzew ze strony krytyków Rolling Stone i Pitchfork pozwolił mu przetrwać na szczycie kolejną dekadę, tym razem już jako ikona alternatywnego rocka.

Malkmus zawdzięcza swój sukces klasycznemu brzmieniu gitary (muzyk przywiązany jest do starych modeli Fendera i Gibsona), która służy mu do tworzenia nowych aranżacji; bluesowe i alternatywne riffy towarzyszą jego nowofalowemu, beztroskiemu wokalowi. Krytycy doceniają również jego teksty: kunsztowne gry słowne, nierzadko odwołujące się do starych przebojów rockowych, nazywane są „zbitką najwyżej punktowanych słów w Scrabble”.

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.